می تابد به هم

در هم می تابد

گنگی افکارم

خفه می شود

روز های آرمشم

سکوتی مرگ آلود درونم

ذهن خالی از هر اندیشه ای

سو سو میزند نفس هایم

جان دادن به باد، سرمای دم صبح

این شروع چه پایانی ست؟

 

م.فردا

۹۶/۰۵/۱۸

شما میتوانید دیدگاهی بگذارید، یا بازخوردی از سایتتان.

دیدگاهی بگذارید

عضو خوراک مطالب شوید مرا در توییتر دنبال کنید!
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: