نور

یکی خوابه
یکی بیدار
تو که مستی
تو که هوشیار
زل زدی به کنج خونه
نبر از یاد مرگ ماهی
گوشه ی همین اتاق بود
جای خالی شقایق
هرگز هیچ گلی نرویید
نور رفته بر نگشته
چشمای من چیزی ندیده
جای خالیت گل نروید
چشم دگر نوری نبیند

۱۶/۸/۱۳۹۱
م.فردا

شما میتوانید دیدگاهی بگذارید، یا بازخوردی از سایتتان.

دیدگاهی بگذارید

عضو خوراک مطالب شوید مرا در توییتر دنبال کنید!
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: