تکرار

تنها تکراری در آینه بود
تکرار من و تیرگی اطرافم
نه نوری و نه صدایی
ظلماتی به ابعاد نگاه
ابری تیره تر از روزگارم
همه جا با من
کسی از شکست گفت
و صدای شکست آینه
و دو چندان شدن پوچی

م.فردا
۱۳۹۱/۴/۳

شما میتوانید دیدگاهی بگذارید، یا بازخوردی از سایتتان.

دیدگاهی بگذارید

عضو خوراک مطالب شوید مرا در توییتر دنبال کنید!
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: