من، تو، رود …

چو رود می گذری
بی اعتنا
از گریه های کودکان مان
چه سرد یاد می کنی
بی اعتنایت
خیره کننده است
محو می شوم
در تمام بی احساسی هایت
و دگر روز پرسیدی از عشق
سرم پایین بود
بی جواب گذشتم
که جوابم نیز
در رود می گذشت

م.فردا
۱۳۹۰/۰۵/۱۶

شما میتوانید دیدگاهی بگذارید، یا بازخوردی از سایتتان.

دیدگاهی بگذارید

عضو خوراک مطالب شوید مرا در توییتر دنبال کنید!
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: