به یاد یک دوست

 
درد مشترکی ست
که بر دوش می کشیم
یکی گاه فریاد می زند
و گاه دیگری در خود فرو می برد
چگونه شوق پیغام ها
روخداد های امروز را داشته باشم؟
آنگه که افسوس نبودت در چنین روزی
چنین بر من سایه افکنده؟
جایت
بیش از همیشه
بیسش از حد تصور
خالی ست “ای دوست”

م.فردا
۱۳۹۰/۰۵/۰۹

*** تقدیم به او که همیشه بیش از یک دوست، یک همسفر و یک پدر بود و هست ***

شما میتوانید دیدگاهی بگذارید، یا بازخوردی از سایتتان.

دیدگاهی بگذارید

عضو خوراک مطالب شوید مرا در توییتر دنبال کنید!
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: