آتش

با این پریشانی
به کدامین سوی نگاه اندازم
راه گم می کنم
در طوفان هایت
به همگام نادیده گرفته شدن هایم
به کدامین سبب چنین سخت
سخن می گویی از احساس
از فردا
از آسایش و خواب
روز هایم، شب هایم
همه از آن تو
بیا تا زمانی را گرد آتش عشق
پیش هم باشیم

م.فردا
۱۳۹۰/۰۵/۰۴

شما میتوانید دیدگاهی بگذارید، یا بازخوردی از سایتتان.

دیدگاهی بگذارید

عضو خوراک مطالب شوید مرا در توییتر دنبال کنید!
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: