سرمای نگاه شان

سرمای نگاه مردمان شهر
رو به جنون می کشد مرا
راه به جایی نمی برد
فریاد و گریه ام
این مردمان شهر
سخت تر از سنگ گشته اند
روزگار پر ز سبزه و گل کجا و حال ما کجا؟

م.فردا
۱۳۹۰/۰۴/۱۴

شما میتوانید دیدگاهی بگذارید، یا بازخوردی از سایتتان.

دیدگاهی بگذارید

عضو خوراک مطالب شوید مرا در توییتر دنبال کنید!
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: